Sen bizi boşuna doğurmuşsun be anne Gün geçtikçe daha da aptal Daha da işe yaramaz hissediyorum kendimi senin yanında Sen bizi boşuna doğurmuşsun be anne Keşke hiç...
yaşam solup yok olucak görünüşe bakılırsa her gün sürükleniyorum daha uzaklara kendi içimde kayboluyorum hiçbirşeyin önemi yok,başka hiçkimsenin yaşama isteğimi yitirdim kalmadı verecek başka hiçbirşey kalmadı benim için başka...
sevgimi sakladım,bütün saflığımla sana geliyorum... korkularım unutmaktan yana,bir gün kelimelere sığdıramadığın bu sevgi yok olucak,,bitecek içim acıyo ama anlatamam sana bu sevgiyi günler geçicek yavaşça acımı dindiricemsevgin içimde...
bir kaç sakinleştirici ve nil ancak kendine gelirr bunu bana kaçıncı kez çektiriosun bilmeden..bilmeden ne çok yaralandın kalbimi..bu gidişinn çok farklııı dönüşünde çok şey değişmiş...